Μεγάλη ένταση είχαμε χθες στο Περιφερειακό Συμβούλιο. Και η αιτία δεν ήταν άλλη από την τσέπη μας. Ή μάλλον, από το τι θα μπει στην τσέπη της Δυτικής Μακεδονίας.
Για να το πούμε απλά, η κουβέντα έγινε για τον προϋπολογισμό. Ψηφίστηκε μεν (κατά πλειοψηφία), αλλά αυτό που συζητήθηκε πραγματικά είναι η αγωνία όλων μας: Πού είναι τα δισεκατομμύρια της Δίκαιης Μετάβασης που ακούμε τόσα χρόνια;
Τα νούμερα που ζαλίζουν. Ακούστηκαν πολλά νούμερα στην αίθουσα. Ψηφίστηκαν 127 εκατομμύρια για το νέο έτος. Αν βάλεις και τα παλιά έργα που τρέχουν, φτάνουμε στα 442 εκατομμύρια.
Όμως η Γεωργία Ζεμπιλιάδου (“Ελπίδα”) τα έβαλε κάτω και είπε μια σκληρή αλήθεια: Από τα λεφτά που έχουμε για έργα (επενδύσεις), τα περισσότερα είναι δεσμευμένα. “Έχουμε 70 εκατομμύρια για επενδύσεις”, είπε. “Από αυτά, τα 51 θα πάνε στη Σήραγγα της Κλεισούρας. Βγάλε άλλα 9 για μελέτες, βγάλε και 4 για το ΤΕΒΑ… Τι μένει στο τέλος για να ανάψει η μηχανή της ανάπτυξης; Ψίχουλα. Αυτή είναι η λέξη. Ψίχουλα”.
Και εκεί είναι που πονάει όλη η περιοχή. Βλέπουμε τον λιγνίτη να φεύγει, αλλά τα μεγάλα έργα που θα φέρουν δουλειές ακόμα δεν φαίνονται στον ορίζοντα.
Ο Γιώργος Αμανατίδης, από την πλευρά του, προσπάθησε να εξηγήσει τα πράγματα με τη λογική του νόμου. Δεν μπορούμε, είπε, να γράφουμε σ’ ένα χαρτί λεφτά που δεν έχουν έρθει ακόμα.
Όταν τον ρώτησαν για το 1,3 δισ. της Μετάβασης (το μεγάλο πακέτο δηλαδή), απάντησε ειλικρινά: “Δεν μπορούμε να γράψουμε έργα που δεν έχουν έρθει” . Εννοώντας ότι πρώτα πρέπει να ωριμάσουν τα έργα και μετά να μπουν τα λεφτά στα ταμεία. Μέχρι τότε, ο προϋπολογισμός θα είναι αυτός που είναι.
Τι κρατάμε; Κρατάμε ότι το 2026 μπαίνει με μια μεγάλη αντίφαση. Στα λόγια ακούμε για δισεκατομμύρια, αλλά στην πράξη η Περιφέρεια μετράει και το τελευταίο ευρώ για να βγάλει τη χρονιά.
Είτε φταίει η γραφειοκρατία, είτε οι καθυστερήσεις, το αποτέλεσμα για τον πολίτη της Δυτικής Μακεδονίας, είναι το ίδιο: Περιμένουμε ακόμα να δούμε το “χρώμα του χρήματος” .
