Ανήκει στα πατροπαράδοτα εθνικά γλυκίσματα και ίσως να έχει αγαπηθεί περισσότερο από κάθε άλλο.
Ξανθό ή λίγο πιο σκούρο, με καρύδια ή αμύγδαλο, με αλεύρι ή σιμιγδάλι, ¨σκάει μύτη¨στα μέσα του Νοέμβρη και μας συντροφεύει, τουλάχιστον, ως τα τέλη Ιανουαρίου.
Μμμμμμμμμμμμμμμμμμμμελομακάρονο.
Τόσο αγαπημένο που για χάρη του γράφτηκαν στίχοι, γράφτηκαν ανέκδοτα και πρόσφατα στο l’ amour Κοζάνης, ξεκίνησαν να φτιάχνουν και κρέπα με γεύση μελομακάρονο.
Πάρα πολύ έξυπνο !
Ως λάτρης του είδους, θα ήθελα πολύ να μάθω ότι υπάρχουν μαγαζιά που φτιάχνουν πλέον και καφέ με γεύση μελομακάρονο.
Ναι, γιατί όχι.
Θα έβαζα στοίχημα ότι όποιος το ξεκινήσει και βγάλει στην αγορά έναν ποιοτικό, νόστιμο και λαχταριστό καφέ (ζεστό ή και κρύο) με γεύση μελομακάρονο, θα κάνει την τύχη του.
«ιδού πεδίον δόξης λαμπρόν» και απλά, περιμένω τα πιώ τον πρώτο.
«κάλπικη λίρα»
