Κλίμα διχασμού και βαθιάς πόλωσης και στο κλείσιμο των εργασιών

Από τον Γιώργο Χατζηδημητρίου

Το 3ο Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ τελείωσε όπως άρχισε. Σε κλίμα διχασμού και βαθιάς πόλωσης, που προκάλεσε σοβαρό πολιτικό και ψυχολογικό ρήγμα, το οποίο δεν είναι βέβαιο αν μπορεί να επουλωθεί μέχρι τις κάλπες. Στο κλείσιμο των εργασιών, η κυρίαρχη τάση του Αλ. Τσίπρα και οι δυνάμεις της «Ομπρέλας» δεν κατάφεραν να συμφωνήσουν αν τα νέα μέλη θα εντάσσονται με μια απλή ηλεκτρονική αίτηση στην οργάνωση ή με αυτοπρόσωπη παρουσία, όπως ζητούσαν οι διαφωνούντες, με αποτέλεσμα έναν οργανωτικό τραγέλαφο, με ομηρικές διαφωνίες και δημόσια αντιπαράθεση Τσίπρα – Τσακαλώτου για το ποιος φταίει, την ώρα, μάλιστα, που οι επαρχιώτες σύνεδροι είχαν αποχωρήσει!

«Εκλογές δεν κερδίζονται με το κόμμα σε συνθήκες διαίρεσης» παρατηρούσαν μελαγχολικά στη «δημοκρατία» εμβρόντητοι σύνεδροι που αγνοούσαν μέχρι χθες τις παραδόσεις του χώρου. Ο Αλέξης Τσίπρας θέλησε στην κεντρική ομιλία του, την περασμένη Πέμπτη, αλλά και στο χθεσινό κλείσιμο των τετραήμερων εργασιών να στείλει ένα μήνυμα αυτοπεποίθησης στην ελληνική κοινωνία ότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιστρέφει ωριμότερος, με σχέδιο και με γνώση αυτή τη φορά της διαχείρισης των πραγμάτων για την πολιτική ανατροπή. Ταυτόχρονα διαμήνυσε στο ΚΙΝ.ΑΛ. να ανοίξει τα χαρτιά του ή τουλάχιστον να ξεκαθαρίσει ότι δεν θα γίνει δεκανίκι του Μητσοτάκη.

Η πάλη των τάσεων

Η φιλοδοξία του ναυάγησε, όπως ήταν κοινή πεποίθηση στο τέλος της χθεσινής ημέρας, στα ρηχά των οργανωτικών αλλαγών που επιδίωξε να επιβάλει. Άνοιξε, όπως ήταν επόμενο, έναν άχαρο κύκλο εσωκομματικού ανταγωνισμού μεταξύ των τάσεων, που επισκίασε τη ζωτικής σημασίας συζήτηση για το πολιτικό σχέδιο το οποίο απαιτεί, όπως διακήρυξε, η κρίσιμη πολιτική συγκυρία «για την απαλλαγή από τη χειρότερη μεταπολιτευτικά κυβέρνηση της χώρας».

Χωρίς αμφιβολία, οι οργανωτικοί του στόχοι επιτεύχθηκαν, αν και με μικρότερη επιτυχία από αυτήν που θα προτιμούσε. Οι προτάσεις του για την εκλογή προέδρου και Κεντρικής Επιτροπής από τη βάση εγκρίθηκαν με συντριπτικά ποσοστά. Ηταν, μάλιστα, φανερό μεταξύ των συνέδρων ότι ο Τσίπρας ήθελε στην απέναντι όχθη μονάχα ηττημένους.

Οι κινήσεις του ήταν ενδεικτικές. Δεν αρκέστηκε στον θρίαμβό του στο σώμα των συνέδρων, που χειροκροτούσε όρθιο και μόνο στο άκουσμα του ονόματός του. Στη νέα Κεντρική Επιτροπή, που θα απαρτίζεται πλέον από 300 μέλη, εκτός του ότι θα ελέγχει άμεσα πάνω από το 70%, επέβαλε πρόσθετο «φωτογραφικό διορισμό», όπως σημείωσε ο Μιχάλης Σαμπατακάκης, της «Ομπρέλας», εξασφαλίζοντας ότι το 20% θα προέρχεται από τους λεγόμενους συμμάχους και συγκεκριμένα: 30 μέλη από τη σημιτική «Γέφυρα» (Μπίστης, Λιάκος, Δανέλης κ.ά.), 15 μέλη από τη τη ΡΕΝΕ (Κοτσακάς, Σκορίνης, Ρήγας κ.ά.) κι άλλοι τόσοι από τη ΔΗΜ.ΑΡ. των Θεοχαρόπουλου, Χαλαζωνίτη και πασοκογενείς. Οι δυνάμεις της «Ομπρέλας» ειδικότερα, με άτυπο επικεφαλής τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και την παλαιά φρουρά στελεχών Νίκο Βούτση, Νίκο Φίλη, Πάνο Σκουρλέτη κ.ά., οριακά άντεξαν και, όπως υποστήριζαν τα μέλη της, πέτυχαν «μια αξιοπρεπή ήττα, υπό συνθήκες ακραίων διλημμάτων». Πόσο θα αντέξουν; «Μας δείχνουν την έξοδο» λέγανε κάποια από τα απλά μέλη της στη «δημοκρατία».

Ο Τσίπρας πάντως, βλέποντας το άγριο κλίμα που επικρατούσε, έβαλε χθες λίγο νερό στο κρασί του, απευθύνοντας ρητορικά μήνυμα καταλλαγής και ενότητας, ιδίως μετά όσα προηγήθηκαν, με ύβρεις, αποδοκιμασίες και απειλές προς τους Βίτσα, Τσακαλώτο, Δρίτσα, αλλά και παρ’ ολίγον χειροδικίες μεταξύ συνέδρων που χάλασαν τις γιορτινές διαθέσεις έξι χρόνια μετά το προηγούμενο συνέδριο. Σημειώθηκε, πάντως, ότι δεν αποδοκίμασε ευθέως τα επεισόδια.

Γεγονός είναι, όπως αναγνώριζαν όλοι, ότι από σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ περνά, έστω διά πυρός και σιδήρου, ένα νέο κατώφλι. Ενισχύονται τα αρχηγικά του χαρακτηριστικά -«ο πρόεδρος θα χρειαστεί να αποφασίζει μόνος του» λέει η γραμματέας της Κ.Ο. Ολγα Γεροβασίλη– και ο ίδιος ο Τσίπρας, απαλλαγμένος πλέον από την υποχρέωση να δίνει λογαριασμό σε μια συλλογική ηγεσία, η οποία, σύμφωνα με το περιβάλλον του, ύψωνε εμπόδια, θα ξεδιπλώσει την προσπάθειά του να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ένα μαζικό, λαϊκό, πολυσυλλεκτικό κόμμα με εκτόπισμα και ερείσματα στην κοινωνία και στους μαζικούς φορείς.

Το πλήγμα γοήτρου που δέχθηκε χθες με τη διαδικαστική Βαβέλ που επικράτησε, υποβαθμίζοντας τα πολιτικά χαρακτηριστικά του συνεδρίου, δείχνει ότι τα σχέδιά του προκειμένου να απαλλαγεί από τους παλαιούς ιδιοκτήτες δεν θα είναι εύκολη υπόθεση.

Αποχή και «Ομπρέλα», μεγάλα αγκάθια στην άνετη επικράτηση των προεδρικών

Η μεγάλη μαχαιριά Τσακαλώτου για το δημοψήφισμα

Ήταν από τις μεγάλες στιγμές του συνεδρίου, αλλά πέρασε σχεδόν απαρατήρητη η βαθιά και αιματηρή… συντροφική μαχαιριά που επιφύλαξε στην ομιλία του ο Ευκλείδης Τσακαλώτος κατά του Αλέξη Τσίπρα, με σκοπό να τον εκθέσει στο σώμα των συνέδρων. Την ώρα που απαντούσε στην κριτική που δέχτηκε για τα πεπραγμένα του στο υπουργείο Οικονομικών, ανέφερε ότι ο τότε πρωθυπουργός του ζήτησε «να βγούμε από το δημοψήφισμα», δηλαδή να… διορθώσει την «κωλοτούμπα» που μας οδήγησε στο τρίτο και εξίσου επαχθές Μνημόνιο, και να φέρει σε πέρας όσα αυτή δρομολόγησε. Με αυτόν τον τρόπο απάντησε στις επικρίσεις για τη φορομπηχτική πολιτική που εφάρμοσε.

Ομοίως απαρατήρητη πέρασε και η προειδοποίηση του Θ. Δρίτσα, εν είδει τροχιοδεικτικής βολής, για αποχώρηση, που συνοδεύτηκε από τις καταγγελίες στελεχών και μελών της «Ομπρέλας» στους διαδρόμους του συνεδρίου ότι ο Τσίπρας τούς δείχνει την έξοδο.

Νωρίτερα ο Ευ. Τσακαλώτος αφιέρωσε αρκετό χρόνο της παρέμβασής του για να απαντήσει στον Παύλο Πολάκη και στην κατηγορία ότι επέλεξε να κινηθεί αυστηρά στις δημοσιονομικές ράγες που επέβαλε η τρόικα, αφήνοντας ανέπαφο στα χέρια της Ν.Δ. το «μαξιλάρι» των 37 δισ. ευρώ από τις θυσίες και την άγρια υπερφορολόγηση των Ελλήνων. «Ακουσα ότι δεν θα έπρεπε να αφήσουμε 37 δισ. αλλά 30 δισ. Δεν είμαστε συστημικό κόμμα, δεν είμαστε σαν τον Καραμανλή, που το 2009 μοίρασε λεφτά για τις εκλογές, ή σαν τον Σαμαρά. Το μαξιλάρι δεν το αφήσαμε στη Ν.Δ. αλλά στον ελληνικό λαό» είπε.

Φρόντισε ακόμα να απαξιώσει τον Τσίπρα, χαρακτηρίζοντάς τον ούτε λίγο ούτε πολύ «τεμπέλη». Οπως είπε, είναι ικανός για μεγάλες κινήσεις, αλλά όχι «για τη δουλειά του μυρμηγκιού»…

Ανδρουλάκης: Από εμάς πρωθυπουργική καρέκλα δεν θα δουν Τσίπρας – Μητσοτάκης

Κυβερνητικό προφίλ -όσο κι αν αυτό μοιάζει με όνειρο θερινής νυκτός- προσπαθεί να καλλιεργήσει για το ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝ.ΑΛ. ο Νίκος Ανδρουλάκης, κόντρα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Τσίπρα, σε μια προσπάθεια να πείσει ότι θα ακολουθήσει αυτόνομη πορεία και θα επιβάλει τη δική του πολιτική και… άλλον πρωθυπουργό.

Μιλώντας χθες σε προσυνεδριακή εκδήλωση στην Κοζάνη αναφορικά με τη συζήτηση περί μετεκλογικών συνεργασιών, είπε ότι «από εμάς πρωθυπουργική καρέκλα δεν θα δει ούτε ο κ. Τσίπρας ούτε ο κ. Μητσοτάκης. Να το πούμε ξεκάθαρα – να μην περιμένουν τίποτα». «Δεν μπαίνουμε στα παιχνίδια διανομής της εξουσίας. Δεν ζητάμε συνεργασίες για να μοιράσουμε καρέκλες και για να ξαναγίνουν πρωθυπουργοί κάποιοι που τους έδωσε ευκαιρία ο λαός και απέτυχαν παταγωδώς» υπογράμμισε. Ωστόσο, το Σάββατο, σε συνέντευξή του στο Mega, επεσήμανε ότι «ο ελληνικός λαός θα καθορίσει τις εξελίξεις» και άφησε να εννοηθεί ότι ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝ.ΑΛ. θα επιβάλει είτε στον έναν είτε στον άλλον το δικό του πρόγραμμα, αλλά και άλλον πρωθυπουργό.

«Αγωνίζομαι για μια ισχυρή δημοκρατική παράταξη, μιλώ βάσει προγράμματος και σχεδίου. Ζητώ από τους Ελληνες πολίτες να μας τιμήσουν, ώστε με ένα ισχυρό ΠΑΣΟΚ/Κίνημα Αλλαγής να γνωρίζουν ότι η περίοδος πρωθυπουργίας Τσίπρα, η αποτυχημένη διακυβέρνηση με τον κ. Καμμένο που κρίθηκε, αλλά και η πρωθυπουργία Μητσοτάκη θα αποτελούν παρελθόν» είπε και τόνισε: «Όσο πιο ισχυρή είναι η σοσιαλδημοκρατία τόσο αυξάνει η βεβαιότητα ότι ο λαός θα έχει ευημερία. Όσο πιο ισχυροί είμαστε, σενάριο πρωθυπουργίας Μητσοτάκη ή Τσίπρα δεν θα υπάρχει. Συγκυβερνήσεις για διανομή καρεκλών και εξουσίας για να έχουν ρόλους κάποιοι παλαιοί πρωταγωνιστές, αυτά ξεχάστε τα».