Πρόκειται για μια κρίσιμη καμπή στην ιστορία μιας γιγαντιαίας βιομηχανίας της Ελλάδας – ίσως την τελευταία αυτού του μεγέθους που έχει απομείνει στη χώρα. Να σημειώσω ότι η εξορυκτική βιομηχανία στην Ελλάδα εισφέρει περίπου στο 3,5 – 4% του ΑΕΠ, δηλαδή κοντά στα 7 με 8 δισεκατομμύρια ευρώ! Αν υπολογίσουμε και την προστιθέμενη αξία από τις συναφείς δραστηριότητες, τότε το νούμερο εύκολα πλησιάζει τα 9 δις.
Θέλω να πιστεύω ότι ουδείς σώφρων άνθρωπος θα ζητήσει να πάψει να υπάρχει αυτός ο σημαντικός παραγόμενος πλούτος στην χώρα και ειδικά στην περιοχή . Όμως , στηρίζουμε πραγματικά τη ΔΕΗ;
Ή μήπως περισσότερο μας στηρίζει εκείνη; Ή μήπως συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο; Η περιοχή του λεκανοπεδίου Κοζάνης – Πτολεμαΐδας στηρίζει εδώ και 65 σχεδόν χρόνια την ανάπτυξη της χώρας και της ΔΕΗ και αυτό αποτελεί δεδομένο. Τα ζητούμενα της περιόδου που διανύουμε όμως είναι διαφορετικά. Χρειάζεται να προστατευτεί η ΔΕΗ έναντι των πολιτικών που εφαρμόστηκαν τα προηγούμενα χρόνια και την οδήγησαν στην παρούσα κατάσταση.
Πρέπει να προστατεύσουμε τις θέσεις εργασίας και να τις αυξήσουμε εάν είναι δυνατόν. Να συνειδητοποιήσουμε πως ΔΕΝ έχει έρθει η μεταλιγνιτική περίοδος ακόμη, εκτός και αν επιτρέψουμε στους ανθρώπους που την επιζητούν, να τη φέρουν μια ώρα αρχύτερα ή να την επιβάλλουν με τη βία μέσω των ασκούμενων πολιτικών και της στάσης τους. Οφείλουμε να ανατρέψουμε τα δεδομένα που μας άφησαν παλαιότερες κυβερνήσεις, σχετικά με τα δικαιώματα ρύπων και να αφήσουμε τη ΔΕΗ να ανασάνει.
Ταυτόχρονα, να δώσουμε και μια επιπλέον ώθηση στην περιοχή μας για ανάπτυξη και δημιουργία θέσεων εργασίας. Συνθήκες που απουσιάζουν, από την πρωταθλήτρια στην ανεργία Δυτική Μακεδονία. Εύχομαι να επικρατήσει σύνεση και σύνθεση απόψεων, να δημιουργήσουμε ένα αρραγές μέτωπο προστασίας της ΔΙΚΗ ΜΑΣ επιχείρησης και να αφήσουμε κατά μέρους τις προσωπικές μας διαφορές ή την κατά περιόδους προβληματική συμπεριφορά των διοικήσεων της ΔΕΗ προς την περιοχή μας και τους εκπροσώπους της. Χαίρομαι για την ανταπόκριση που είχε η ημερίδα «Ο ενεργειακός σχεδιασμός της χώρας και η ανταγωνιστικότητα του λιγνίτη» και ελπίζω να αποτελέσει την αφετηρία μαχών που θα δοθούν και θα κερδηθούν για την ευημερία της περιοχής και της επιχείρησης για την οποία η περιοχή τόσα πολλά θυσίασε.
Το αποτέλεσμα βρίσκεται στα χέρια μας.
