Ο Δήμαρχός μας ο ΨΑΡΟΚΑΣΕΛΑΣ
Ορατά τα σημάδια, ορατό το (για το Δημοτικό σχήμα μιλάμε) σχήμα , ορατά και τα πεπραγμένα της νέας Δημοτικής αρχής.
Στο κέντρο της Πόλης φύτεψαν μια ακαλαίσθητη, ογκωδέστατη απαίσια ψαροκασέλα.
Καράβι το ονόμασαν και το διαφήμισαν, κρατώντας μυστικές τις λεπτομέρειές του.
Φυσικά έκλεισαν την πλατεία μη αφήνοντας ζωτικό χώρο για κάθε είδους εκδηλώσεις , στερώντας έτσι τον χώρο από τα παιδιά.
Η κακογουστιά, η απραξία, η επιβολή ανούσιων κακουργημάτων στην αισθητική μας την περίοδο των εορτών, είναι πάλι προ των πυλών, κάνοντας αισθητή την παρουσία τους.
Τα κεφάλι του Μαυρογένη, η σκιά του Μπαρμπαρόσα, το μπουρλοτιέρικο του Παπανικολή.
Όλοι είναι εδώ, έτοιμοι να αναμετρηθούν.
Φοβούμαι ότι και αυτή η τετραετία τσίρκο με κλόουν θα είναι, υπάρχει το υλικό υπόστρωμα, τα ίδια άτομα και η ίδια ιδεολογία της παρακμής.
Όλα αυτά παράταιρα είναι και με το πνεύμα των Χριστουγέννων, και με τα μηνύματά του.
Σ’ αυτήν την πόλη ο πολιτισμός ήταν κάτι υποδεέστερο, άτομα άσχετα, ακαλλιέργητα, στερούμενα παιδείας, αναλάμβαναν να καθοδηγήσουν την αισθητική της πόλης σε όλες της μορφές της πολιτιστικής της έκφρασης, η κωμωδία συνεχίζεται…..
Πήρα τον ανήφορο να συναντήσω τα πνεύματα του βουνού, εκεί μίλησα μαζί τους.
Είδα το απολλώνιο φως και έλαβα τον κάτωθι χρησμό από την ιέρεια του φωτοφόρου Απόλλωνα:
Έκαστος τόπος έχει την πληγήν του: Η Αγγλία την ομίχλην, η Αίγυπτος τας οφθαλμίας, η Βλαχία τας ακρίδας και η Ελλάς τους Έλληνας.
Κατεβαίνοντας συλλογίστηκα τον Δήμαρχό μας τον ΨΑΡΟΚΑΣΕΛΑ.
Τάδε έφη, ο “επί ματαίω γηράσας”
Πολιτίδης Χρήστος
