Για κάποιους, η χαρά είναι μεγάλη. Οι κόποι πολλών ετών ανταμείφθηκαν και το όνειρο της εισαγωγής στη σχολή που επιθυμούσαν έγινε πραγματικότητα.
Για άλλους όμως, η ημέρα αυτή συνοδεύεται από απογοήτευση. Οι βαθμοί δεν ήταν αρκετοί, ο στόχος δεν επιτεύχθηκε και η αβεβαιότητα για το επόμενο βήμα κυριαρχεί.
Αξίζει όμως να θυμόμαστε κάτι πολύ σημαντικό.
Οι Πανελλαδικές Εξετάσεις δεν καθορίζουν ούτε την αξία ούτε τις δυνατότητες ενός νέου ανθρώπου. Είναι μία διαδρομή προς την εκπαίδευση, όχι η μοναδική.
Σήμερα υπάρχουν πολλές εναλλακτικές επιλογές. Η ιδιωτική εκπαίδευση έχει εξελιχθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια, προσφέροντας σύγχρονα προγράμματα σπουδών και συνεργασίες με αναγνωρισμένα πανεπιστήμια του εξωτερικού. Για αρκετούς νέους, αυτή μπορεί να αποτελέσει μια εξαιρετική επιλογή που θα τους οδηγήσει στην επαγγελματική πορεία που επιθυμούν.
Το βασικό ερώτημα όμως είναι διαφορετικό.
Είναι η οικογένεια οικονομικά προετοιμασμένη να στηρίξει αυτή την επιλογή;
Η φοίτηση σε μια ιδιωτική σχολή δεν περιλαμβάνει μόνο τα δίδακτρα. Υπάρχουν έξοδα μετακίνησης, εκπαιδευτικού υλικού και πολλές ακόμη καθημερινές ανάγκες, με αποτέλεσμα το συνολικό κόστος μέχρι την ολοκλήρωση των σπουδών να μπορεί να ξεπεράσει τις 20.000 ευρώ.
Από την άλλη πλευρά, ακόμη και όταν ένας μαθητής πετύχει στις Πανελλαδικές και εισαχθεί σε δημόσιο πανεπιστήμιο, αυτό δεν σημαίνει ότι η οικογένεια απαλλάσσεται από τα έξοδα.
Εάν η σχολή βρίσκεται σε άλλη πόλη, ξεκινά μια νέα οικονομική πραγματικότητα.
Ενοίκιο, εγγύηση κατοικίας, αγορά βασικού εξοπλισμού, λογαριασμοί, διατροφή, μετακινήσεις και καθημερινά έξοδα δημιουργούν ένα συνολικό κόστος που μπορεί να φτάσει περίπου τις 10.000 ευρώ ετησίως. Σε μια τετραετή φοίτηση, το ποσό αυτό μπορεί να ξεπεράσει τις 40.000 ευρώ.
Είτε λοιπόν μιλάμε για δημόσιες είτε για ιδιωτικές σπουδές, ένα συμπέρασμα είναι κοινό:
Οι σπουδές απαιτούν οικονομικό σχεδιασμό πολλά χρόνια πριν χρειαστούν τα χρήματα.
Δυστυχώς, οι περισσότεροι γονείς αντιλαμβάνονται το πραγματικό κόστος όταν το παιδί βρίσκεται ήδη στην τελευταία τάξη του Λυκείου.
Τότε όμως ο χρόνος έχει ήδη χαθεί.
Η δημιουργία ενός κεφαλαίου για τις σπουδές δεν γίνεται μέσα σε έναν χρόνο. Χτίζεται σταδιακά, με μικρά και σταθερά βήματα.
Ακόμη και μια μηνιαία αποταμίευση της τάξης των 100 ευρώ, όταν ξεκινήσει από τα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού, μπορεί να δημιουργήσει μέχρι την ενηλικίωσή του ένα κεφάλαιο περίπου 46.000 ευρώ. Αν όμως η ίδια ακριβώς αποταμίευση ξεκινήσει αρκετά χρόνια αργότερα, για παράδειγμα όταν το παιδί είναι ήδη οκτώ ετών, το τελικό κεφάλαιο περιορίζεται περίπου στις 18.800 ευρώ.
Το ποσό που αποταμιεύει ο γονιός κάθε μήνα παραμένει το ίδιο.
Αυτό που αλλάζει είναι ο χρόνος.
Και ο χρόνος είναι ο σημαντικότερος παράγοντας στην επιτυχία κάθε μακροχρόνιας αποταμίευσης.
Στην επαγγελματική μου πορεία έχω συναντήσει πολλούς γονείς που μου έχουν πει την ίδια φράση:
«Μακάρι να είχα ξεκινήσει νωρίτερα.»
Δεν έχω συναντήσει ποτέ γονέα που να μετάνιωσε επειδή προνόησε.
Αντίθετα, έχω γνωρίσει πολλές οικογένειες που χρειάστηκε να πάρουν δύσκολες αποφάσεις, επειδή δεν είχαν προλάβει να δημιουργήσουν το απαραίτητο κεφάλαιο για τις σπουδές των παιδιών τους.
Η οικονομική προετοιμασία δεν γίνεται επειδή περιμένουμε το χειρότερο.
Γίνεται επειδή θέλουμε να προσφέρουμε στα παιδιά μας περισσότερες επιλογές.
Να μπορούν να επιλέξουν τη σχολή που επιθυμούν.
Να μη στερηθούν μια ευκαιρία λόγω οικονομικών περιορισμών.
Να κάνουν τα όνειρά τους πραγματικότητα χωρίς η οικογένεια να βρεθεί αντιμέτωπη με ένα δυσβάσταχτο οικονομικό βάρος.
Η μεγαλύτερη επένδυση που μπορεί να κάνει σήμερα ένας γονιός δεν είναι μόνο σε χρήματα.
Είναι στην πρόνοια.
Γιατί η καλύτερη στιγμή να ξεκινήσει ο οικονομικός σχεδιασμός για τις σπουδές ενός παιδιού ήταν όταν εκείνο γεννήθηκε.
Η δεύτερη καλύτερη στιγμή είναι σήμερα.
Σοφία Καλαιτζίδου
Ασφαλιστική Σύμβουλος
📞 698 365 4228
📧 kalaitzidou.sofia@gmail.com
