Η Παρθένα Τσοκτουρίδου ανήκει σε εκείνη τη σπάνια κατηγορία δημιουργών που δεν ακολούθησαν ποτέ τον δρόμο της εύκολης αναγνωρισιμότητας, αλλά επέλεξαν τον αργό, αληθινό και επίμονο δρόμο της ποιότητας.
Δεν έγραψε για να πουλήσει.
Έγραψε για να μείνει.
Και γι’ αυτό τα βιβλία της δεν βρίσκονται στα περάσματα της στιγμιαίας μόδας, αλλά στα ράφια των βιβλιοθηκών, δημόσιων και ιδιωτικών, εκεί όπου φυλάσσονται όσα έχουν αξία να διασωθούν.
Ποίηση, πεζογραφία, παιδική λογοτεχνία, λαογραφία, ιστορική αφήγηση, θέατρο.
Η Παρθένα Τσοκτουρίδου δεν περιορίστηκε, δεν έμεινε σε ένα είδος, δεν δέχτηκε τα στενά όρια.
Απεναντίας, κινήθηκε σε κάθε μονοπάτι του λόγου με την ίδια αγάπη και την ίδια ευθύνη, σαν να γνώριζε πως κάθε μορφή γραφής είναι μια διαφορετική γέφυρα προς τον άνθρωπο.
Έτσι, το έργο της έγινε πολύμορφο, διάσπαρτο σαν ένα μωσαϊκό μνήμης, όπου όλες οι όψεις ενώνονται σε μια κοινή πηγή: τον σεβασμό προς την ιστορία, την παράδοση και τον άνθρωπο.
Η ποίησή της συχνά κουβαλάει το βάρος της μνήμης.
Γίνεται τόπος αναχώρησης για τις πατρίδες που χάθηκαν και για τις πατρίδες που μένουν μέσα μας.
Οι λέξεις της έχουν το άρωμα του Πόντου, την υγρασία της νοσταλγίας, την ακεραιότητα της ελληνικής ψυχής.
Κι όμως, δεν μένει στο παρελθόν: το μεταφέρει στο παρόν με τρόπο ζεστό και ανθρώπινο, ώστε να γίνει γνώση, συγκίνηση, ταυτότητα.
Στα παιδικά της βιβλία, η γλώσσα της γίνεται καθαρή και φωτεινή, σαν να κρατάει το χέρι ενός παιδιού και να του δείχνει τον δρόμο προς τις αξίες, τις ρίζες και την ομορφιά του κόσμου.
Στα λαογραφικά και ιστορικά έργα της, η γραφή της μεταμορφώνεται σε καταγραφή ευθύνης, σε προσπάθεια διάσωσης όσων κινδυνεύουν να σβήσουν από τη συλλογική μνήμη.
Κι όταν περνά στο θέατρο, προσφέρει τον λόγο της με σκηνική ένταση, με δραματική καθαρότητα, με σεβασμό στην ανθρώπινη εμπειρία.
Δεν είναι εμπορική συγγραφέας κι αυτό αποτελεί τίτλο τιμής. Το έργο της δεν φιλοδοξεί να «καταναλωθεί», αλλά να αγγίξει, να φωτίσει, να συγκινήσει.
Γι’ αυτό και οι βιβλιοθήκες την αγκάλιασαν. Εκεί βρίσκεται το πραγματικό της κοινό: άνθρωποι που αναζητούν ουσία, ιστορία, ρίζες, μνήμη.
Αναγνώστες που εκτιμούν το έργο που γράφεται με ευθύνη, όχι με σκοπιμότητα.
Η παρουσία της σε εγκυκλοπαίδειες, ανθολογίες και λογοτεχνικά περιοδικά επιβεβαιώνει το σταθερό της αποτύπωμα. Δεν χρειάστηκε θόρυβο.
Αρκούσε η σιωπηλή δύναμη της γραφής της.
Ένα έργο που απλώνεται σε δεκαετίες, που συνομιλεί με διαφορετικές γενιές, που μεταμορφώνεται χωρίς ποτέ να χάνει τον πυρήνα του.
Η Παρθένα Τσοκτουρίδου είναι μία δημιουργός που τιμά την ελληνική λογοτεχνία με τον δικό της τρόπο: με συνέπεια, με αγάπη, με αληθινή ποιότητα. Το έργο της είναι ένας μικρός κόσμος πολύχρωμος, ανθρώπινος, γεμάτος μνήμη, φως και δεν προορίζεται για να εντυπωσιάσει, αλλά για να μείνει.
Και ό,τι μένει, είναι εκείνο που τελικά δικαιώνει τον δημιουργό.
“Νάνσυ Αθανασοπούλου Μυλωνά”
