Στην συνέλευση που έγινε για το καθεστώς των προσλήψεων στη ΔΕΗ, άκουσα πολλές φορές την φράση «όλοι μαζί ενωμένοι».
Βρε παιδιά, είναι δυνατόν να πιστεύουμε πως στην κοινωνία που ζούμε υπάρχει ενότητα;
Όταν το συμφέρον κάποιων πλήττει το συμφέρον κάποιων άλλων, δεν μπορεί να υπάρξει ενότητα.
Το γεγονός ότι από την συνέλευση έλαμψε δια της απουσίας της η συντριπτική πλειοψηφία των επισήμων εκφραστών της κοινωνίας, των εργαζομένων και της επιχείρησης όχι απλά αποδεικνύει ότι ο κάθε ένας είναι μόνος του αλλά αποδεικνύει ότι κάποιοι δεν έχουν το σθένος ούτε καν να παραστούν για να εκφράσουν έστω και την αντίθεσή τους
Προτιμούν να απέχουν και η αποχή είναι ο χειρότερος τρόπος απαξίωσης και αδιαφορίας. Είναι αυτή που σκοτώνει -παντελώς συνειδητά- την κατσίκα του γείτονα και δεν την αφήνει να ψοφήσει, τουλάχιστον, από μόνη της.
Κατά τα άλλα, η συνέλευση αποφάσισε τηνσύσταση μίας ακόμα επιτροπής που πολύ πιθανό, να έχει την τύχη άλλων επιτροπών που ή δεν λειτούργησαν ποτέ ή που χτυπάνε πόρτες που είναι μόνιμα κλειστές.
«κάλπικη λίρα»
