Πριν δύσει ο ήλιος, άναψε η ελπίδα: Συγκινητική Ιερά Παράκληση στο παρεκκλήσιο του Νοσοκομείου.
ΣΙΩΠΗΛΉ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΕΛΠΙΔΑΣ ΠΡΙΝ ΧΑΘΕΊ ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΊΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΉΛΙΟΥ.
Στο μικρό παρεκκλήσιο του Νοσοκομείου, εκεί όπου ο ανθρώπινος πόνος συναντά την ελπίδα, τελέστηκε η Ιερά Παράκληση προς την Υπεραγία Θεοτόκο.
Με τη δύση του ηλίου, η μικρή καμπάνα του ναϋδρίου αντήχησε γλυκά, καλώντας όσους αναζητούσαν λίγη παρηγοριά και δύναμη. Σιγά σιγά οι πιστοί προσήλθαν για να ενώσουν τις προσευχές τους υπέρ των ασθενών, των συγγενών που αγωνιούν, των ιατρών, των νοσηλευτών, των λειτουργών της υγείας και όλου του προσωπικού που, με αυταπάρνηση και αγάπη, διακονούν καθημερινά τον πάσχοντα άνθρωπο.
Μέσα στην κατανυκτική ατμόσφαιρα, οι ψαλμωδίες γέμισαν τον μικρό ναό και απλώθηκαν σαν βάλσαμο στις κουρασμένες ψυχές. Για λίγη ώρα, το βαρύ κλίμα του νοσοκομείου έμεινε έξω από την πόρτα του παρεκκλησίου. Ήταν μια ανάπαυλα, μια ανάσα ζωής, μια στιγμή που η πίστη γέννησε ξανά την ελπίδα.
«Την δέησίν μου δέξαι την πενιχράν…», «Διάσωσον από κινδύνων τους δούλους σου, Θεοτόκε…», «Κλίνον το οὖς σου…». Οι γνώριμοι αυτοί ύμνοι δεν ήταν απλώς λόγια· ήταν κραυγές καρδιάς, δάκρυα προσευχής, εμπιστοσύνη στη Μητέρα όλων μας.
Φεύγοντας, όλοι κρατούσαμε μέσα μας μια γλυκιά γαλήνη. Την αίσθηση πως η Παναγία άκουσε τις δεήσεις μας, πως στάθηκε δίπλα σε κάθε κρεβάτι πόνου, σε κάθε δοκιμαζόμενο άνθρωπο, χαρίζοντας παρηγοριά, δύναμη και την ελπίδα ότι, ακόμη και μέσα στις πιο δύσκολες στιγμές, η αγάπη του Θεού δεν εγκαταλείπει ποτέ τον άνθρωπο.
Η Παναγία ας σκεπάζει όλους τους ασθενείς, τις οικογένειές τους και όσους υπηρετούν με αυταπάρνηση το λειτούργημα της υγείας καί όλο τον κόσμο…
