Η πληρωμή μέσω των λογαριασμών σημαίνει ότι πλέον σε αυτούς θα μπορούν να ενσωματώνονται και οι σχετικές δόσεις. Με βάση την εισήγηση της ΡΑΑΕΥ, τα συγκεκριμένα ποσά θα πρέπει να εμφανίζονται διακριτά από τις ήδη υπάρχουσες «οικονομικές συνιστώσες» των λογαριασμών (δηλαδή τις χρεώσεις προμήθειας, τις ρυθμιζόμενες χρεώσεις, τους φόρους και τα τέλη υπέρ τρίτων).
Επιπλέον, γίνεται ξεκάθαρο πως η διακοπή εξόφλησης της χρηματοδότησης των ενεργειακών παρεμβάσεων δεν θα δίνει στον προμηθευτή τη δυνατότητα να εκδώσει εντολή αποκοπής. Ο πάροχος θα μπορεί να δρομολογήσει τη διακοπή ρεύματος μόνο εάν ο πελάτης έχει ληξιπρόθεσμες οφειλές που αφορούν την κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας – όπως ισχύει και σήμερα.
Τέλος, καθορίζεται η σειρά εξόφλησης σε περίπτωση καταβολής ενός ποσού που δεν καλύπτει τη συνολική επιβάρυνσης του λογαριασμού. Πρώτα καλύπτονται τα κόστη προμήθειας, ακολουθούν οι χρεώσεις για το σύστημα μεταφοράς και το δίκτυο διανομής, έπειτα οι φόροι, τα τέλη και οι εισφορές, και στο τέλος οι δόσεις για την εξόφληση των έργων εξοικονόμησης.
Στο ακίνητο το έμμεσο δάνειο του προμηθευτή
Η εισήγηση αποκαλύπτει ότι οι υπηρεσίες βελτίωσης της ενεργειακής απόδοσης, οι οποίες θα χρηματοδοτούνται από τους προμηθευτές, θα σχετίζονται αποκλειστικά με την ίδια την εγκατάσταση και όχι με το πρόσωπο που τη χρησιμοποιεί κάθε φορά.
Το έμμεσο δάνειο θα «δένει» με το ακίνητο μέσω της παροχής ηλεκτροδότησης. Έτσι, αν μια αναβάθμιση συμφωνηθεί με τον ιδιοκτήτη ενός διαμερίσματος και αυτός το πουλήσει πριν ολοκληρωθεί η αποπληρωμή προς τον προμηθευτή, το υπόλοιπο του δανείου θα μεταφέρεται στον νέο ιδιοκτήτη.
Αντίστοιχα, στην περίπτωση που η αναβάθμιση γίνει σε ακίνητο το οποίο εκμισθώνει ένας ιδιώτης, τότε σε ενδεχόμενη αλλαγή ενοικιαστή, η υποχρέωση αποπληρωμής του υπολοίπου θα μεταφερθεί στον νέο ένοικο. Ωστόσο, παραμένει ασαφές τι θα ισχύει όταν η χρηματοδότηση αφορά κινητό εξοπλισμό, όπως μια οικιακή συσκευή (π.χ. ένα ψυγείο), την οποία ο χρήστης αγόρασε για να πάρει μαζί του, φεύγοντας από το ακίνητο.
Για τέτοιες εξαιρέσει στον κανόνα, η πρόταση της ΡΑΑΕΥ προβλέπει τη δυνατότητα διαφορετικής ρύθμισης στη σύμβαση, η οποία θα πρέπει να ορίζεται ρητά ώστε το έμμεσο δάνειο να μην «δένει» στο ακίνητο. Έτσι, σε περιπτώσεις αγοράς νέας συσκευής, η υποχρέωση αποπληρωμής μπορεί να συνδέεται με το φυσικό πρόσωπο που συνάπτει τη σύμβαση, αντί με την κατοικία.
Μετακίνηση σε νέο πάροχο
Στην εισήγηση καθίσταται σαφές πως η χρηματοδότηση ενεργειακών παρεμβάσεων δεν στερεί το δικαίωμα στον καταναλωτή να αλλάξει πάροχο οποιαδήποτε στιγμή, ακόμα κι αν δεν έχει ολοκληρώσει την αποπληρωμή του έμμεσου δανείου.
Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, «η σύναψη πρόσθετων υπηρεσιών βελτίωσης ενεργειακής απόδοσης και η εξόφλησή τους μέσω του λογαριασμού κατανάλωσης δεν μπορεί να περιορίζει ή να εμποδίζει το δικαίωμα του πελάτη να μεταβάλλει προμηθευτή ηλεκτρικής ενέργειας, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία».
Παράλληλα, τονίζεται ότι σε περίπτωση αλλαγής παρόχου, οι όροι αποπληρωμής του έμμεσου δανείου παραμένουν σε ισχύ. Στην πράξη, η εξόφληση θα συνεχίζει να πραγματοποιείται μέσω των λογαριασμών της νέας εταιρείας προμήθειας, η οποία θα αποδίδει τις δόσεις που θα εισπράττει στον προηγούμενο προμηθευτή του καταναλωτή.
Ο αστερίσκος των επιδοτήσεων
Η εμπλοκή των προμηθευτών απαντά στις προκλήσεις που προκύπτουν από το γεγονός ότι στο εξής για τις αναβαθμίσεις κτιρίων θα «τρέχουν» δύο παράλληλες διαδικασίες. Η πρώτη αφορά παρεμβάσεις οι οποίες θα υλοποιούνται με όρους αγοράς, δηλαδή χωρίς επιδοτήσεις.
Το δεύτερο παράλληλο σύστημα θα είναι επιδοτούμενα προγράμματα (περίπου όπως τα έως τώρα «Εξοικονομώ»), τα οποία πλέον όμως θα αντλούν κεφάλαια κυρίως από το Κοινωνικό Κλιματικό Ταμείο. Κάτι που σημαίνει πως θα απευθύνονται σε μία συγκεκριμένη «δεξαμενή» δυνητικά δικαιούχων, αφού τα κεφάλαια του Κοινωνικού Κλιματικού Ταμείου μπορούν να κατευθυνθούν μόνο σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις με ενεργειακή ευαλωτότητα.
Αυτό που είναι δεδομένο είναι πως το On-Bill Financing θα αξιοποιηθεί για την επέκταση των ενεργειακών παρεμβάσεων χωρίς επιδοτήσεις – δίνοντας λύση στο γεγονός ότι πολλοί καταναλωτές δεν διαθέτουν τα απαιτούμενα κεφάλαια για να καλύψουν ιδίοις εξόδοις τις παρεμβάσεις.
Προς ώρας δεν είναι σαφές αν οι πάροχοι θα εμπλακούν και με τα συμβατικά επιδοτούμενα προγράμματα, καθώς υπάρχει ο αστερίσκος ότι δημιουργούνται συνθήκες αθέμιτου ανταγωνισμού, καθώς οι προμηθευτές έχουν συγκριτικό πλεονέκτημα «διεκδίκησης» των καταναλωτών, έναντι π.χ. των ιδιωτών μηχανιών ή των ESCOs.
