Η αντιπολίτευση καταγγέλλει προσπάθεια «εκ των υστέρων νομιμοποίησης» μέσω μιας ενιαίας Μελέτης Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) για 196 πάρκα που κατασκευάστηκαν τμηματικά, παρακάμπτοντας αυστηρούς ελέγχους.
Σε μείζονα πολιτική και θεσμική αναμέτρηση εξελίσσεται η διαδικασία αδειοδότησης ενός γιγαντιαίου φωτοβολταϊκού έργου, συνολικής ισχύος 109,7 MW, το οποίο εκτείνεται σε μια τεράστια έκταση στους Δήμους Κοζάνης και Σερβίων. Η υπόθεση, που αφορά 196 επιμέρους φωτοβολταϊκά πάρκα τα οποία κατασκευάστηκαν στο παρελθόν με συνοπτικές διαδικασίες και τώρα παρουσιάζονται ως ένα ενιαίο σύνολο, βρέθηκε στο επίκεντρο της συνεδρίασης λογοδοσίας του Περιφερειακού Συμβουλίου, προκαλώντας μια σκληρή σύγκρουση μεταξύ της Περιφερειακής Αρχής και της αντιπολίτευσης.
Η «βόμβα» της αντιπαράθεσης πυροδοτήθηκε από την απαίτηση της αντιπολίτευσης, το θέμα να μην εξεταστεί απλώς στην τεχνοκρατική Επιτροπή Περιβάλλοντος, αλλά να αποτελέσει αντικείμενο μιας ευρείας πολιτικής συζήτησης στην ολομέλεια του Περιφερειακού Συμβουλίου.
Η «Σαλαμοποίηση» και η Προσπάθεια «Νομιμοποίησης»
Στην καρδιά της διαμάχης βρίσκεται η μέθοδος που ακολουθήθηκε. Η αντιπολίτευση, διά της κας Τουμπουλίδου, υπενθύμισε ότι τα 196 αυτά πάρκα αδειοδοτήθηκαν και κατασκευάστηκαν τμηματικά, χρησιμοποιώντας την αμφιλεγόμενη τακτική της «σαλαμοποίησης» (salami-slicing). Δηλαδή, ένα μεγάλο έργο τεμαχίστηκε σε πολλά μικρότερα, ώστε το καθένα ξεχωριστά να περνά κάτω από τα όρια που απαιτούν αυστηρή περιβαλλοντική αδειοδότηση (ΜΠΕ), λαμβάνοντας απλές απαλλαγές ή Πρότυπες Περιβαλλοντικές Δεσμεύσεις (ΠΠΔ).
Αυτή ακριβώς η πρακτική είχε κριθεί παράνομη από την ιστορική απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) για αντίστοιχα έργα στην περιοχή «Μάνα Νερού». Το ΣτΕ είχε τότε επισημάνει την υποχρέωση της διοίκησης να εξετάζει τις σωρευτικές και συνεργιστικές επιπτώσεις όμορων έργων, ακόμα κι αν ανήκουν σε διαφορετικούς φορείς.
Τώρα, κατά την αντιπολίτευση, η εταιρεία επιχειρεί μια «εκ των υστέρων νομιμοποίηση», παρουσιάζοντας όλα αυτά τα ήδη κατασκευασμένα πάρκα κάτω από μια ενιαία ΜΠΕ. «Πρόκειται για μια διαδικασία προκλητικά προσχηματική», τονίστηκε χαρακτηριστικά, «καθώς καλούμαστε να εγκρίνουμε περιβαλλοντικά ένα έργο που ήδη λειτουργεί και το οποίο υλοποιήθηκε παρακάμπτοντας τους ουσιαστικούς ελέγχους».
Από την πλευρά της, η Περιφερειακή Αρχή αντέτεινε ότι ακολουθείται η προβλεπόμενη από τον νόμο διαδικασία. Η αρμόδια Αντιπεριφερειάρχης, κα Φαρμάκη, και ο Περιφερειάρχης, κ. Αμανατίδης, επισήμαναν ότι η προθεσμία για τη δημόσια διαβούλευση λήγει στις 22 Νοεμβρίου και ότι οι υπηρεσίες αναμένουν τις γνωμοδοτήσεις των Δήμων και των άλλων εμπλεκόμενων φορέων.
Υποστήριξαν ότι ο θεσμικός δρόμος προβλέπει την αρχική εξέταση από την Επιτροπή Περιβάλλοντος, η οποία στη συνέχεια θα κρίνει αν η σοβαρότητα του θέματος επιβάλλει την παραπομπή του στην ολομέλεια. Μάλιστα, ο Περιφερειάρχης αντέστρεψε το επιχείρημα, λέγοντας ότι η παρουσίαση των πάρκων ως ενιαίο έργο είναι τελικά θετική, καθώς υποχρεώνει πλέον σε μια συνολική αξιολόγηση των σωρευτικών επιπτώσεων, κάτι που δεν έγινε στο παρελθόν και το οποίο συνάδει με το πνεύμα της απόφασης του ΣτΕ.
Η υπόθεση αυτή ξεπερνά τα όρια μιας απλής αδειοδότησης. Το αποτέλεσμά της θα αποτελέσει νομικό και πολιτικό προηγούμενο για δεκάδες παρόμοιες περιπτώσεις σε όλη τη χώρα. Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η κατάθεση μιας ενιαίας ΜΠΕ μπορεί να «θεραπεύσει» τις αρχικές παρατυπίες και την έλλειψη ελέγχου κατά τη φάση της κατασκευής.
Η αντιπολίτευση επιμένει ότι το Περιφερειακό Συμβούλιο πρέπει να στείλει ένα ηχηρό πολιτικό μήνυμα, καταδικάζοντας τέτοιες πρακτικές. Η Περιφερειακή Αρχή, από την άλλη, φαίνεται να προσανατολίζεται σε μια πιο τεχνοκρατική και αυστηρά διαδικαστική προσέγγιση, αφήνοντας την τελική κρίση στις αρμόδιες υπηρεσίες και την Επιτροπή Περιβάλλοντος. Η συζήτηση αναμένεται να κορυφωθεί τις επόμενες εβδομάδες, με την τελική απόφαση να έχει βαρύνουσα σημασία για το μέλλον των ΑΠΕ στην περιοχή.
