Στις φλόγες της Σμύρνης χάθηκαν πατρίδες, στους δρόμους του ξεριζωμού χάθηκαν ζωές. Αυτό που δεν χάθηκε και δεν πρόκειται να χαθεί ποτέ, όμως, είναι η μνήμη και η ψυχή του Ελληνισμού.
Η Γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας αποτελεί μία φρικτή κραυγή της Ιστορίας και, ταυτόχρονα, μια αδιαμφισβήτητη υπενθύμιση πως η λήθη είναι ένας δεύτερος θάνατος.
Σήμερα, 14 Σεπτεμβρίου, υποκλινόμαστε στη μνήμη τους. Η θυσία τους γίνεται φάρος που μας οδηγεί, για να μην επιτρέψουμε ξανά στην ανθρωπότητα να ενδυθεί τις σκιές του μίσους και της ανεξέλεγκτης βίας.
Με οδηγό τη μνήμη, λοιπόν, ας πορευθούμε όλοι μαζί, ενωμένοι, στο ανέσπερο φως του μέλλοντος.
